Groenland Staat en economie

Deens koninkrijk

Groenland behoort al sinds 1380 als kolonie tot Denemarken, maar werd pas integraal onderdeel van het Deense Koninkrijk in 1953. Vanaf die tijd kregen de Groenlanders het volledige Deense burgerschap met dezelfde rechten en privileges als de Denen in Denemarken. Denemarken is in Groenland vertegenwoordigd door een Hoge Commissaris. Na een referendum onder de Groenlandse bevolking heeft Groenland sinds 1979 een binnenlands bestuur, het Hjemmestyre. Alleen het rechtswezen, de buitenlandse politiek en de defensie worden nog vanuit Denemarken geregeld.

Regering

De regering bestaat uit de premier en zes ministers. Om de vier jaar kiest men op Groenland een nieuwe Landsting waar 31 vertegenwoordigers in zitten. Groenland is verdeeld is drie bestuursgebieden:

• Avanersuaq (Noord-Groenland)
• Tunul (Oost-Groenland)
• Kitaa (West-Groenland)

De drie bestuursgebieden zijn verder onderverdeeld in achttien gemeentes, één in het noorden, twee in het oosten en vijftien in het westen. Gemeenteraden worden elke vier jaar gekozen. Groenland is lid van de Inuit Circumpolar Conference, waar Inuit uit Alaska, Canada en Groenland in zitten. Sinds 1953 heeft Groenland twee vertegenwoordigers in het Deense parlement.

Im en export

Sinds de jaren zestig heeft Groenland zich, met hulp van Denemarken, ontwikkeld tot een moderne welvaartsstaat, waar traditionele jachtwapens, navigatietechnieken en communicatietechnieken vervangen zijn door westerse technologie. Bijna alle consumentengoederen, machines, voedsel, levende dieren en petroleumproducten worden geïmporteerd uit voornamelijk Denemarken. Deze producten worden door Denemarken zwaar gesubsidieerd om ze betaalbaar te houden voor de Groenlandse bevolking. Andere belangrijke importpartners zijn Noorwegen en Japan. Belangrijke exportpartners zijn Denemarken, Groot-Brittannië en Japan.

Visserij

Vandaag de dag is de levensstandaard van Groenland te vergelijken met die van de bevolking op het vasteland van Europa. De werkloosheid ligt volgens cijfers van de overheid onder de tien procent. Tweederde van de werkende bevolking werkt in de publieke sector. Visserij is de belangrijkste tak van de Groenlandse economie. Jaarlijks wordt circa 150.000 ton vis gevangen. Vis en visproducten vormen bijna de gehele export (95 procent) en een kwart van de bevolking is er afhankelijk van. Er wordt vooral op heilbot, garnalen en dors gevist. Daarnaast wordt er zalm, schelvis en kabeljauw gevangen. De kabeljauwvangst is op dit moment minimaal als gevolg van overbevissing en een structureel lagere temperatuur van het zeewater.

Veeteelt en jacht

De schapen- en rendierteelt is een andere belangrijke bedrijfstak. Er zijn ongeveer tachtig schapenfarms (20.000 dieren) en twee rendierfarms. Verder wordt er nog gejaagd op vogels, zeehonden, walvissen en ijsberen, maar deze activiteiten zijn voor de economie niet belangrijk. Het jagen op walvissen is uitdrukkelijk alleen toegestaan om in eigen levensonderhoud te voorzien.

Toerisme

Het toerisme staat nog in de kinderschoenen. Er worden de laatste jaren wat hotels gebouwd, betere reisverbindingen gerealiseerd en attracties ontwikkeld. Op dit moment trekt Groenland jaarlijks ongeveer zesduizend bezoekers, waarvan velen beroepshalve Groenland aandoen.

Bodembewerking

Groenland heeft zeer veel edele metalen en vaak zeldzame ertsen in de bodem zitten zoals:

• molybdeen
• scheeliet
• niobium
• ilmeniet
• goud
• platina

In de zeebodem onder Straat Davis wordt naar olie gezocht. Door de extreme omstandigheden op het eiland is een rendabele exploitatie op dit moment nog niet mogelijk. Men verwacht dat dat nog zeker vijf tot twintig jaar zal duren.